skip to Main Content
Nicole Koolhaas Zingt Wilhelmus In Gebarentaal

Nicole Koolhaas zingt Wilhelmus in gebarentaal

Nicole Koolhaas begon haar carrière bij volleybalvereniging Madjoe in Enkhuizen, waar zij is opgegroeid. Inmiddels speelt zij in Oranje en maakte zij vorig jaar de transfer van de Turkse club Yesilyurt naar het Italiaanse Perugia. De transfer van Koolhaas is eigenlijk een droom die uitkomt. “Ik wilde altijd al in Italië of Turkije spelen. Dat is beiden gelukt. Het zijn de twee landen met de beste volleybal competities.” We spraken de langste sportvrouw van Nederland voor het veilingmagazine van de West-Friese sportveiling over West-Friesland en het Nederlands team.

West-Friesland
“Ik ben begonnen met volleybal toen ik 10 jaar oud was. Volleybal zit in de familie maar ik deed niet aan sport. Mijn moeder vond het de hoogste tijd dat ik daarin iets actiever werd. Een vriendinnetje van mij deed ook aan volleybal, dus ging ik met haar mee.” Vorig jaar keerde ik terug in de regio. Met de nationale ploeg trainden we bij mijn oude club Simokos in Bovenkarspel. Kirsten Knip en ik konden op de fiets naar de training. In sporthal De Flint zaten bijna tweehonderd toeschouwers, vooral heel veel kinderen. Het voelt toch gewoon als thuiskomen. Als je hele winters bij de club in het buitenland zit, is het zo fijn om weer in Nederland terug te komen, rond te kunnen fietsen en wandelen in de streek die je zo goed kent.”

Wilhelmus in gebarentaal
De oplettende fan van de volleybaldames heeft het misschien wel eens gezien: tijdens het volkslied voorafgaand aan iedere interland beeldt Nicole Koolhaas het Wilhelmus uit in gebarentaal. Kristel, de oudste zus van Nicole, is doof. Zo kan zij toch meegenieten van het volkslied, voor elke interland van de volleybaldames. “De reactie van het publiek is altijd positief en als ik een clinic geef voor kinderen, weten zij ook altijd dat ik de ‘gebarentolk van het Wilhelmus’ ben.

Toen ik in het buitenland begon te spelen en ik omringd was door mensen die ik niet verstond, begon ik beter te begrijpen hoe het is als je anderen niet kunt verstaan en je jezelf moeilijk verstaanbaar kan maken. Je doet minder vaak mee met de gesprekken. Hierdoor ben ik veel beter gaan begrijpen hoe sommige situaties zijn voor mijn zus. Des te meer heb ik respect voor hoe ze het doet en we delen het plezier voor volleybal aangezien ze op het hoogste niveau voor dove speelsters heeft gespeeld.”

Dovensportbond

Ook dove mensen sporten! Velen willen echter de sport uitoefenen in een omgeving waar ze zich thuis voelen, dus in de wereld van doven en slechthorenden. Dove mensen hebben hun eigen sportverenigingen omdat ze in tegenstelling tot hun horende medesporters visuele communicatiemiddelen (gebarentaal, startvlaggen ipv pistoolschoten) nodig hebben bij het bedrijven van hun sport. Het sociale aspect is ook een belangrijke factor: dove sporters maken onderling makkelijker contact dan met horende teamgenoten. Meer informatie is te vinden op www.kndsb.nl.

Oranje
Nicole debuteerde in 2010 in het Nederlands Team. “Ik vind het een grote eer om voor Oranje te spelen. Het is intensiever en spannender dan in clubverband spelen. Je speelt veel wedstrijden in een korte periode.” Met Oranje speelde zij onder andere een EK en WK. Deelnemen aan de Olympische Spelen is helaas niet gelukt. “In 2016 viel ik buiten de selectie en voor Tokyo hebben we ons helaas niet geplaatst. Toch reisde Nicole in 2016 wel naar Rio af. “Ik ben op eigen gelegenheid gegaan, als supporter. Ik wilde het toch niet missen. Ik gunde het het team enorm en ik voelde me nog steeds onderdeel van het team.”

Veiling
Nicole sluit af met een succeswens voor de West-Friese sportveiling: “Ik hoop dat er veel geld opgehaald kan worden om sportclubs een steun te geven. Sporten is leuk en vooral ook gezond, en iedereen moet dat kunnen blijven doen!”

Bron foto: Facebook Nicole.

Back To Top